آموزش سلامت عمومی

زالو درمانی +عکس+ خواص زالو درمانی در طب ایرانی Leech Therapy

زالو درمانی + عکس + خواص زالو درمانی در طب ایرانی

زالو درمانی یکی از انواع طب مکمل و جایگزین است که از گذشته به عنوان یک روش درمانی در طب سنتی اسلامی ایرانی مورد استفاده بوده است. در روند خواص زالو درمانی همزمان عمل تصفیه خون و رقیق کردن خون را با هم انجام می دهد، بنابراین خون سالم و پاکسازی شده به کنترل عفونت ها و عملکرد بهتر سلول های دفاعی خون، سیستم ایمنی و افزایش اکسیژناسیون بافت ها منجر خواهد شد. ماده ضد انعقاد خون به نام هیرودین در بزاق زالو موجب رقیق شدن خون و باز شدن رگها و در نتیجه افزایش خون رسانی به بدن می شود. در این مقاله به طور مفصل زالو درمانی را بررسی میکنیم. Leech Therapy

عکس زالو درمانی

 

چنان‌که گزارش شده زالو درمانی 1500 سال قبل از میلاد مسیح در مصر انجام می‌شد. زالو درمانی در ایران، مصر، روم و یانام و بعدها در اروپا رواج پیدا کرد. زالویی که معمولا استفاده می‌گردد دارای دو نوار سبز زیتونی تا سبز لجنی بر پشت خود هستند. در زالو درمانی با استفاده از زالو برای درمان برخی بیماری‌ها مانند خون‌رسانی دوباره به مناطقی از بدن که عروق وریدی آسیب دیده یا بسته شده‌اند، استفاده می‌گردد. حکیم جرجانی در کتاب سوم ذخیره خوارزمشاهی اشاره‌ای به نحوه استعمال زالو و جایگاه درمانی آن کرده منفعت زالو اندازی را بیشتر در بیماری‌های پوستی می‌داند و معتقد است ابتدا باید تن را با فصد و مسهل پاکیزه کرد و سپس زالو انداخت.

شیخ‌الرئیس ابن‌سینا باب مبسوطی پیرامون زالو دارد و چنین می‌فرماید: 

از زالوهایی که کرک ریز و نرم دارند یا لاجوردی رنگ هستند پرهیز کنید زیرا دچار غشی، خونریزی، تب، سستی و قرحه‌های بدخیم خواهید شد. از زالویی استفاده شود که در آب‌های خزه‌دار که محل زیست قورباغه‌هاست نمو کرده و نه زالویی که در آب‌های گل‌آلود سیاه بوده‌است.

 

سازمان غذا و داروی آمریکا در 24 ژوئن 2004 استفاده از زالو را برای مقاصد پزشکی قانونی اعلام کرد.

عکس اثر زالودرمانی سطح لاکتات خون و میزان ادراک در

عکس زالو درمانی

 

بیماریهای قابل درمان با زالو

۱ـ بیماریهای پوستی ـ جوش: درمان بیماریهای پوستی یک از محدودهای مهم و ممتاز در زمینه زالو درمانی می‌باشد.

۲ـ صدمات: زالو درمانی موقعیت خوبی را در درمان کوفتگی ما صدمات خون مردگی و ورم کسب کرده‌است.

۳ـ جراحی پلاستیک و پیوند اعضاء

۴ـ بیماری‌های دستگاه حرکتی: بیماریهای دستگاه حرکتی شایعترین بیماری زمان حاضر می‌باشد.

۵ـ آرتروز Artherose: آرتروز به معنی فرسودگی مفصل می‌باشد و به‌طور طبیعی در افراد مسن شدیدتر ظاهر می‌شود.

۶ـ رماتیسم مفصلی Rhematism: در رماتیسم مفصلی به وسیله عمل روی کل تورم مفصل می‌باشد.

۷ـ بیماریهای چشمی: مقالات متعددی دربارهٔ استفاده موفقیت‌آمیز زالو درمانی در بیماریهای چشمی مختلف در دسترس است.

 

فیلم و عکس زالو درمانی و خواص آن

۸ـ تورم چشم‌ها: زالودرمانی نتایج موفقیت‌آمیزی در درمان تورم‌های چشمی زیر داشته‌است.

9ـ بیماریهای گوش: 2 الی 4 زالو پشت هر گوشی در فواصل هر چند هفته تکرار شود تا نتیجه مطلوب حاصل گردد.

۱۰ـ بیماریهای قلبی عروقی ـ تنگی عروق: تنگی عروق سیاهرگی مربوط به گشادی رگ می‌شود که اغلب بر اثر تضعیف بافت پیوندی می‌باشد.

۱۱ـ اختلال گردش خون: اختلال گردش خون دست و پا (دست و پای سرد) به وسیله زالو درمانی در محدوده ستون مهره‌ها قابل درمان است. انگشتان و مناطقی که به عللی گانگرن شده‌اند. افراد دیابتیکی که از سردی و مورمور و گزگز پاها شکایت دارند کسانی که از درد ساق پا و پاشنه پا شکایت دارند.

۱۲ـ اسپاسم و دردهای عضلانی: با زالو اندازی روی مناطق دردناک می‌توان درد را کاهش داد و اسپاسم را مرتفع نمود.

 

انتقال بیماری توسط زالو درمانی

زالو درمانی + عکس + خواص زالو درمانی در طب ایرانی جدید

زالو درمانی + عکس + خواص زالو درمانی در طب ایرانی

 

زالوها به خودی خود بیماری ای ایجاد نمی‌کنند اما ممکن است به عنوان یک ناقل عمل کرده و موجب ایجاد بیماری‌هایی مانند هپاتیت در انسان گردند.

زالوهایی که دارای سر بزرگ یا درازای بیش از 12 سانتی‌متر دارند ممکن است مضر باشد. به گفته ابن سینا «از زالوهایی که کرک‌ریز و نرم دارند یا لاجوردی رنگ هستند پرهیز کنید زیرا دچار غشی، خونریزی، تب، سستی و قرحه‌های بدخیم خواهید شد. از زالویی استفاده شود که در آب‌های خزه‌دار که محل زیست قورباغه‌هاست رشد و نمو کرده و نه زالویی که در آبهای گل‌آلود سیاه بوده‌است.» که احتمالاً این برحذر داشتن در استفاده از برخی زالوها به دلیل این باشد که این انواع احتمالاً ناقلان بهتر برای بیماری‌ها هستند.

 

نوع زالو درمانی

زالوی پزشکی با (نام علمی: Hirudo medicinalis) جزء گروه خونخواران است. طول این زالو بین 5 تا 12 سانتیمتر است و گاهی تا 25 سانتیمتر هم می‌رسد عرض آن حدود یک سانتیمتر است. رنگ آن متنوع است و غالباً زیتونی سیاه یا قهوه‌ای یا حنایی مایل به سیاه است. زالو درمانی چیست و چه اثرات مثبت و منفی دارد.

 

خواص زالو

زالو هنگام مکیدن خون، مواد متنوعی ترشح می کند که خواص درمانی دارند. معروف ترین ماده مترشحه از زالو هیرودین است.

خواص مواد ترشح شده در خون توسط زالو به طور خلاصه به شرح زیر است :

  • خاصیت بی‌حس‌کنندگی : باعث کاهش درد موضعی هنگام نیش زدن می‌شود که عمدتاً به دلیل وجود ماده هیرودین ( Hirudin ) است.
  • خاصیت گشادکنندگی عروق : به دلیل وجود ماده هیستامین است.
  • خاصیت ضد انعقادی : به دلیل وجود آنزیم هیالورونیداز موجود در بزاق زالو است. این آنزیم خاصیت آنتی بیوتیکی و حل کردن موکوس بسیار قوی دارد به طوری که در درمان گلوکوم هم بسیار موثر است.
  • خاصیت آنتی بیوتیکی : این خاصیت اخیراً مورد توجه بسیاری قرار گرفته و بر بیماری‌های ناشی از استاف طلایی و میکروب سل و اسهال خونی و دیفتری موثر است.
  • خاصیت ضدالتهابی و ضدلخته‌ای

 

 

 

خواص بزاق زالو 

آب دهان زالو ( بزاق ) حاوی بیش از یكصد نوع ماده حیاتی مفید است كه موجب درمان بیماریهای مختلفی می شود. این انگل كوچك و شگفت آور به علت توانایی فوق‌العاده ای كه در درمان بیماری ها دارد جایگاه ویژه‌ای در طب دارد. كشور ما دارای ذخایر بسیار زیادی از این جانور است و با داشتن تجربیات بسیار گرانقدر و طولانی در این زمینه، متأسفانه با روش زالو درمانی بیگانه است.

در کشور ما از این نعمت خدادادی برای رفع آلام و دردها استفاده مطلوب نمی شود، در حالی كه ایران می‌تواند یكی از مراكز زالو درمانی دنیا باشد.

در بین گونه‌های زالوی پزشکی بهترین نوع آن نوع شرقی است كه زالوهای موجود در ایران از این نوع است. عمده خواص درمان زالو در بزاق درمان است، به طوری كه شاید بیشتر از وزن بدنش قادر به تولید بزاق باشد و وقتی به جایی از بدن می‌چسبد آنقدر آب بزاق تولید می‌كند كه از زیر بدن حیوان بزاق می‌چكد.

عصاره‌ی آب دهان زالو شامل دو دسته از مواد هستند كه گروهی به عنوان نروترانسمیتر بر روی پایانه‌های عصبی عمل می‌كنند و موجب تحریك عمومی روی نقاط طب سوزنی می‌شوند و دسته‌ دیگر كه بر روی گردش خون عمومی و مویرگ‌ها عمل كرده و به عنوان ضد انعقاد، ضد تورم و ضد درد ایفای نقش می‌كنند. زالو درمانی چیست و چه اثرات مثبت و منفی دارد.

 

 

مهمترین آنزیم‌ها و تركیبات موجود در بزاق زالو :

1 ) هیرودین: در بزاق زالو‌ی پزشکی تركیبی وجود دارد به نام هیرودین كه از انعقاد خون جلوگیری می‌كند. تركیبات بزاق زالو به عنوان ماده فیبرینولیتیك عمل كرده، از عمل فیبرین جلوگیری می‌كند ؛ ضد پلاكت است و از بهم چسبیدن پلاكت‌ها جلوگیری می‌نماید.

امید است در آینده بتوان با شناسایی مولكولی تركیبات بزاق زالو از آن به عنوان درمان بیماری‌های ترومبوتیك استفاده كرد. در سال 1884 پروفسور فیزیولوژی دانشگاه ولز به نام جابن هی‌كرافت به خاصیت ضد انعقادی ترشحات گوارشی زالو پی برد و در سال 1950 فریتس ماركواست از آلمان توانست پروتئین هیدرودین را از زالو‌ی پزشکی جدا كند.

خواص هیرودین:

هیرودین مهمترین ماده ضد انعقاد بزاق زالو است. پروتئینی‌ متشكل از 65 اسید آمینه است و ردیف اسیدهای آمینه آن با تكنیك PCR مشخص شده است.

خاصیت ضد انعقادی هیرودین قوی تر از هپارین است. عمل هیرودین به وسیله عوامل دیگر موجود در زالو مانند همنتین و آنتی استاتین تقویت می‌شود. فعالیت هیرودین را از روی خاصیت ترومبین آن بیان می‌كنند. امروزه فرم نوتركیب هیرودین به نام لیپرودین سنتز شده است.

هیرودین توانایی زیادی در ممانعت از انعقاد خون دارد به طوری كه چند قطره بزاق دهان زالو قادر است مقدار زیادی خون را به صورت مایع نگه‌دارد و مانع انعقاد آن شود ( با آزمایشی كه به صورت تجربی بر روی خون مكیده شده توسط زالو انجام شد زمان لخته شدن خون به بیش از 6 ساعت افزایش یافته بود) وقتی كه خون با لبه بریده بافت تماس حاصل می كند فاكتور 12 یا هاگمن فاكتور فعال می‌شود.

متعاقب فعال شدن این فاكتور انعقادی یك سری آنزیم‌ها از جمله آنزیم پروتئاز ترومبین فعال می‌شود این آنزیم سبب تبدیل فیبرینوژن به فیبرین می‌شود و فیبرین به صورت رشته‌های كلاف مانند ، محل بریدگی را می‌بندد و مانع خونریزی می‌شود و خون را منعقد می‌كند.

زالو درمانی + عکس + خواص زالو درمانی در طب ایرانی

 

هیرودین به صورت خیلی اختصاصی و قوی از فعالیت آنزیم پیروتئاز ترومبین جلوگیری می‌كند و مانع انعقاد خون می‌شود. فیبرینوژن یك مولكول دایمر است و دو محل اتصال ( FG ) یا ( Binding sites ) برای رسپتور پلاكت‌های فعال شده دارد. ( Gp116-111a ) این محل اتصال می‌تواند سبب اتصال پلاكت‌ها و ایجاد تجمع پلاكتی كند.

احتمالاً هیرودین مانع اتصال دور رسپتور ( Fg/Gp ) می شود و از این طریق مانع انعقاد خون می شود از تجمع پلاكت‌ها جلوگیری می كند. اتصال پلاكت‌ها در داخل عروق می‌تواند مرجع به تشكیل پلاكت‌های عروقی و انسداد عروق شود.

هیرودین با انبساط ماهیچه‌های صاف جدار عروق سبب گشادی عروق و افزایش جریان خون می‌شود. هیرودین خاصیت بی‌حس كنندگی دارد ؛ لذا دقایقی بعد از چسبیدن زالو به محل و ترشح بزاق منطقه بی‌حس می شود و احساس سوزش ناشی از نیش زالو از بین می‌رود و بیمار به راحتی وجود زالو و خونخواری آن را تحمل می‌كند.

بطور كلی برای هیرودین اثرات آنتی كواگولانت ، آنتی ترمبوتیك ، ترمبولیتیك ، آنتی ایسكمیك ، هیپوتنسیو ، تحریك كننده سیستم ایمنی ، ممانعت از تصلب شرائین، بی حس‌كنندگی ، آنتی باكتریال و خاصیت ضد التهابی شناخته شده است.

پژوهشگران دپارتمان فارماكولوژی دانشگاه كنتاكی طی تحقیقاتی ، اثرات ضد انعقادی هیرودین را با هپارین مقایسه كرده‌اند :

* هیرودین برای فعال شدن نیاز به كوفاكتور ندارد.

* هیرودین اثرات پایدار و یكنواخت وابسته به دوز دارد.

* هیرودین اثر مستقیم روی مهار ترومبین دارد.

* هیرودین مسمومیت ندارد.

* هیرودین بی حسی موضعی می دهد.

 

2) بدلین :

این یك آنزیم مهار كننده پروتئازها در زالو درمانی است مانند تریپسین كیموتریپسین یا پلاسمین است كه فاكتورهای تورم و پخش شدن در بافت می‌باشند.

3 ) آپیراز : آپیراز یك آنزیم قوی ضد تجمع پلاكت‌ها با اثرات روان سازی جریان خون است.

4 ) اگلین : اگلین ، ضمن این كه یك آنزیم ضد تورم است ، ضد اكسیداسیون و ضد رادیكال نیز می‌باشد.

5 ) دستابیلاز : این آنزیم كه یك فاكتور ضد تجمع پلاكتی بسیار قدرتمند است ، با اثرات فیبرینولیزی و هیدورلیزكنندگی منجر به حل شدن لخته‌های خونی تشكیل شده می‌شود ، این آنزیم به وسیله‌ی نیكونوف كشف گردید كه یك شیوه‌ی درمانی بسیار هیجان‌انگیز را معرفی كرد.

6 ) هیالورونیداز : این ماده هم به عنوان فاكتور پخش كننده و هم به عنوان یك عنوان یك آنتی بیوتیك عمل می‌كند. این آنزیم با حل كردن مواد بافتی ، زمینه پخش بزاق زالو را در بافت‌ها فراهم می‌كند و با این كار زالو توانایی می‌یابد بافت‌های دور دست را نیز تحت تأثیر قرار دهد و اثرات درمانی در همه‌ جای بدن به خصوص در نزدیكی محل اتصال زالو به بدن بر جای بگذارد.

7 ) لیپازها و استرازها : از لیپولیتیك فاكتورها هستند و چربی‌ها را تجزیه می‌كنند و استفاده‌های درمانی از آن شروع شده است.

8 ) یك ماده بی حس كننده : وقتی زالو پوست را نیش می‌زند ، ایجاد یك زخم به شكل Y می‌كند ، كه كاملاً بدون درد می‌باشد و به دلیل وجود ماده قوی بی‌حس كنندگی ، به سادگی ، احساس خنكی ایجاد می‌نماید. و بعد از حدود 5 دقیقه پس از چسبیدن زالو به محل ، بیمار دیگر احساس درد و سوزش ندارد و تا آخرین مرحله زالو درمانی ، موجود زالو روی بدن به راحتی تحمل می‌شود.

9 ) آنتی الاستاز : این ماده كه از طریق كنترل عمل الاستاز فعالیت می‌كند، آنزیمی است كه الاستین جلدی را به خصوص در پوست، تنزل می‌دهد.

10 ) ماده گشاد كننده رگ : این ماده كه هنوز به طور رسمی مشخص نشده بسیار شبیه هیستامین است. این ماده مانند نوروترانسمیترها كه از 34 غذه‌ی مغزی كه در طول بدن زالوی هیرودومدیسینالیس تقسیم شده‌اند، ترشح می‌شود. چند دقیقه پس از اتصال زالو محل نیش قرمز و پرخون می‌شود؛ شاید این پرخونی را بتوان به این ماده نسبت داد كه فلوی (جریان) خون را در محل افزایش داده است.

11 ) منوكسید نیتروژن سنتتاز : این فاكتور موجود در بزاق زالو شبیه به نوع انسانی است كه سبب ترمیم اعصاب صدمه دیده می‌شود.

12 ) اورگلاز : دارای اثرات درمانی در بیماری آرتروز است. بسیار دیده شده است كه افراد مبتلا به آرتروز زانو كه از درد زانو و محدودیت حركتی زانوها رنج می‌برند با چند جلسه زالو درمانی بهبودی بسیار می‌یابند. و ما این را به كرات تجربه كرده‌ایم.

زالو همچنین كاتكولامین ترشح می‌كند كه روی پایانه‌های عصبی بخصوص در پوست مانند دوپامین و سروتونین عمل می‌كند. استیل كولین مترشحه در هیرودومدیسینالیس خیلی مهم است. روش رسمی برای سنجش استیل كولین در بافت، بر اساس یك روش بیولوژیك شامل قدرت انقباض قسمت پشت زالو می‌باشد.

مواد دیگری مانند استیل كولین، نوروترنسمیترها مواد شبه هیستامینی با اثرات وازودیلاتوری، Hementin ، Anti statin ، و آنزیم مشابه PG12 ) Prostaglaindine ) كه مانع فعالیت كالیكریین و فاكتورهای XI و XII می‌شود نیز در بزاق زالو یافت می‌شود.

 

خواص درمانی زالو چیست؟

زالو خون را بهتر از حجامت از عمق بدن بیرون می‌كشد. زالو انداختن برای بیماریهای پوستی مثل جوش‌، دمل‌های صورت، لكه‌ها و نقطه‌های سیاه و سفید و نظایر آن مفید است.

امروزه زالو به دلیل خاصیت ضد انعقاد خود یكی از ابزارهای جراحی در پیوندها و دوام بافت پیوندی است. هر زالو حدوداً 5CC خون در مرحله اول می‌مكد. البته اگر خونریزی را قطع نكنید ممكن است تا 150CC خونریزی ادامه یابد (10 ساعت یا بیشتر ). طی زالو درمانی با 10 عدد زالو، خون از دست رفته ( شامل خونریزی پس از اتمام خونخواری ) 250-350 CC خواهد بود.

تحقیقات نشان می‌دهد كه 3-5 روز پس از زالو اندازی عروق جدیدی در اطراف و حاشیه‌ی محل نیش زالو به وجود می‌آیند كه برای تخلیه عروقی این ناحیه مفیدند.

بنابراین از نظر درمانی بسیار مهم است كه درمان به زودی قطع نشود؛ بلكه در دفعات بعدی نیز ادامه یابد تا بیماری و آسیب مرتفع شود. اثرات فارماكولوژیكی بزاق زالو به مدت 10 ساعت یا بیشتر در محل زخم باقی می‌ماند. چنین اثراتی را نمی‌شود با مصرف مواد ضد انعقادی معمولی مثل هپارین در زخم‌های كوچك پوست به وجود آورد.

در بیشتر روش‌های جراحی استفاده از زالو توسط جراح ماهر برای بیمار توضیح داده می‌شود، این روش قدیمی یك روش بی درد كننده اساسی است؛

زیرا ترشحات زالو با تأثیر بر روی اعصاب اطراف محل درد، بی‌حسی موضعی ایجاد می‌كند. زالو درمانی چیست و چه اثرات مثبت و منفی دارد.

 

جایگاه زالو در طب سنتی ایرانیان :

شیخ‌الرئیس ابن‌سینا باب مبسوطی پیرامون زالو دارد و چنین می‌فرمایند:

«از زالوهایی كه كرك‌ریز و نرم دارند یا لاجوردی رنگ هستند پرهیز كنید زیرا دچار غشی، خونریزی، تب، سستی و قرحه‌های بدخیم خواهید شد. از زالویی استفاده شود كه در آب‌های خزه‌دار كه محل زیست قورباغه‌هاست نمو كرده و نه زالویی كه در آبهای گل‌آلود سیاه بوده است. زالو بهتر است «حجامت» خون تباه را از عمق بدن بیرون می‌كشد. زالو را ابتدا سرازیر نگهدارید تا استفراغ كند و محتویات شكمش بیرون آید سپس اندكی خون بره به او بدهید. سپس مواد چسبنده و كثیف بدن او را با بوراكس پاك كنید ( استفاده از مواد صابونی عطردار مضر است) و جایی را كه می‌خواهید زالو بگذارید با دست مالش دهید تا سرخ شود.

اگر جای زالو انداختن را با گل سرشور یا خون اندود كنند. زالو بهتر می‌چسبد. بهتر آن است كه پس از جدا شدن زالو، محل گزش او را حجامت برنهید تا احیاناً اگر آزاری و عفونتی براثر نیش زالو عارض شده، از بین برود اگر پس از زالو اندازی خون بند نمی‌آید مازوج سوخته، نوره، خاكستر یا سوده نرم (یا پودر باقلا و زردچوبه)استعمال شود. زالو اندازی برای بیماری‌های پوست از قبیل جوش‌ها، دمل‌ها، لكه‌های سیاه و نقطه‌های سیاه و سپید و… مفید است.»

در طب عامیانه نیز زالو در كوچه و بازار به فروش می‌رسیده و تا حدود سی‌سال قبل، همه می‌دانستند كه برای علاج زخم چركین و دمل بهترین درمان زالو اندازی است. یا برای پیشگیری از فساد دهان و لثه و داشتن دندانهای محكم باید بناگوش را زالو گذاشت.

مخبرالسلطنه در كتاب خاطرات و خطرات حكایتی جالب نقل می‌كند:

«جهانگیرخان وزیر صنایع دچار قانقریا شد و دكتر تولوزان فرانسوی (پزشك مخصوص دربار) دستور به قطع پای ایشان داد. آشنایان جهانگیرخان با قطع پا مخالفت ورزیده و میرزاحسن‌خان جراح‌باشی محله را به عیادت جهانگیرخان آوردند.

او پس از معاینه زالو درمانی گفت به من یازده روز فرصت دهید تا این پا را معالجه كنم. میرزا حسن در سه نوبت زالوی زیادی به پای بیمار انداخت و پس از یاده روز از تولوزان فرانسوی دعوت كردند كه پا را ملاحظه كند. تولوزان وقتی پا را دید، بهبود آن را تأیید كرد و از اینكه قبلاً به میرزا حسن ناسزا گفته بود معذرت خواهی كرد و دویست تومان به میرزاحسن داد».

زالو اندازی جزو سنت‌های درمانی پذیرفته شده و به همان معروفیت و مقبولیت حجامت و فصد (رگ‌زنی) بین توده‌های مردم رواج داشت.

آری این حیوان یك گرمی به ظاهر مشمئز كننده طی سالیان دراز بیماری‌های صعب‌العلاجی را به راحتی درمان می‌كرد و بیماران را از صرف هزینه‌های گزاف، بریده شدن از اندام‌ها، بد شكل شدن پوست، فلج شدن ناشی از سكته مغزی و . . . نجات می‌داده است. تأیید این نظر را با پرسش از افراد 40 سال به بالا می‌توانید جستجو كنید.

دیدگاه حكیم جرجانی پیرامون زالو درمانی : u;s , o,hw عکس و خواص زالو درمانی

عکس زالو درمانی

 

دیدگاه حكیم جرجانی پیرامون زالو درمانی :

جرجانی معتقد است بهترین زالو، زالوی موجود در آب‌های پاكیزه است و شكل او باید همانند دم موش باشد و شكم او سرخ و پشت او سبز و سرش كوچك باشد و او نیز معتقد است منفعت زالو بیشتر در بیماری‌های پوستی مانند ریش بلخی، قوبا، سعفه و . . . می‌باشد. طریقه استعمال و موارد احتیاطی كه جرجانی برشمرده همان دیدگاه بوعلی‌سیناست كه از تكرار آن صرف‌نظر می‌كنیم. نكته بارز افتراق دیدگاه جرجانی با تمام حكما درباره كاربرد زالو این جمله او در كتاب ذخیره است كه می‌فرماید : «نخست تن را به فصد و مسهل پاك باید كرد و سپس دیوچه (زالو) را فراز گذارید تا منفعت او پدید آید»

 

شرایط زالو درمانی چیست

در درمان با زالو ابتدا باید بدن را پاکسازی و آماده کرد که این پاکسازی می تواند با کمک غذا یا داروهای گیاهی صورت پذیرد. برای این عمل افراد نباید درگیری های ذهنی، خستگی، افسردگی، استرس و… داشته باشند و شرایط روحی بیمار نیز خوب باشد تا در روند اعمال مداوای فرد دچار مشکل نشود. به افراد توصیه می شود افراد برای انجام این عمل حتما به مراکزی مراجعه کنند که مورد تایید وزارت بهداشت است. توصیه می گردد افرادی که بیماری و یا شرایط خاص دارند از زالودرمانی اجتناب کنند.

روش:

اول محل زالو را با آب گرم پاک کنید. جایی را که می‌خواهید زالو بیندازید اول با دست مالش بدهید تا سرخ شود. اگر جای زالو را با گل سرشوی یا خون بمالند زالو بهتر می گیرد. بهتر آن است که پس از جدا شدن زالو محل گزش او را حجامت بدهند. اگر پس از جدا شدن زالو خون بند نیامد پودر مازوج سوخته، نوره یا خاکستر یا پودر نرم زردچوبه استعمال شود.

 

فواید شگفت‌انگیز زالودرمانی

زالو از ۲۵۰۰ سال قبل در هند، یونان، ایران، روم و سپس در اروپا مورداستفاده پزشکی قرار گرفته است. زالودرمانی قدمتی چندصدساله در ایران دارد و از آن برای درمان اختلالات سیستم عصبی، مشکلات دندان، بیماری‌های پوستی، سردرد، عفونت‌ها و.. استفاده می‌شود. جانورشناسان تاکنون ۶۰۰ نوع زالو را شناسایی کرده‌اند که از میان آنها ۱۵ نوع در علم پزشکی مورداستفاده است. برخی از این زالوها سمی هستند و به همین دلیل باید زالو انداختن تحت‌نظر فرد متخصص و خبره انجام شود. استفاده از زالو در برخی از مواقع بهترین راه درمان بیماری‌ها است و حتی گاهی از درمان‌های دارویی بهتر عمل می‌کند.

زالو انداختن به دلیل اثرات شفابخش، ساده و کم‌هزینه‌بودن موردتوجه بسیاری از افراد است. در این روش درمانی زالوها روی پوست قرار می‌گیرند و با دندان‌هایشان پوست را سوراخ کرده و شروع به مکیدن می‌کنند. زالودرمانی معمولاً بین ۲۰ تا ۶۰ دقیقه انجام می‌شود و زالو در این مدت تقریباً ۱۵ میلی‌لیتر خون می‌مکد که ۱۰ برابر حجم بدن خودش است؛ درنهایت زالو باد می‌کند و از پوست جدا می‌شود. زالوها در قسمت‌های مختلفی از بدن گذاشته می‌شوند که شامل پشت‌گوش، روی تیروئید، صورت، روی کبد، کمر، زیر شکم، رو و زیر بیضه‌ها، رو و کف پا، قلب، لثه، سر، بینی، شکم، زیر چشم، زیر چانه، پشت گردن، پیشانی و لب می‌شود. برای  پاک‌سازی زالو باید برای مدتی آن را در آب نگهداری کرده و روزی دو بار آب آن عوض شود.

 

آنزیم‌های موجود در بزاق زالو

  • آنزیم هیرودین: مهم‌ترین و اصلی‌ترین آنزیم بزاق زالو است که خاصیت بی‌حس‌کنندگی دارد و رقیق‌کننده خون است. بعد از چند دقیقه از چسبیدن زالو، ترشح هیرودین محدوده زالودرمانی را بی حس کرده و سوزش را از بین می‌برد. این آنزیم با به تأخیر انداختن زمان انعقاد خون، باعث می‌شود که مواد آلوده به‌واسطه خون‌ریزی از بدن خارج شود. هیرودین در رقیق کردن خون از آسپرین و خیلی از رقیق‌کننده‌های دیگر قوی‌تر عمل می‌کند.
  • آنزیم بدلین: از ضد تورم‌های قوی است که هنگام ترکیب با دیگر آنزیم‌ها، کارایی متفاوتی پیدا می‌کند. بدلین در اکثر بیماری‌هایی مانند روماتیسم مفصلی که ریشه تورمی دارد، باعث درمان و کنترل می‌شود.
  • آنزیم دستابیلاز: این آنزیم ضد تجمع پلاکت و گرفتگی عروق است. دستابیلاز منجر به حل‌شدن لخته‌های خونی تشکیل شده در عروق و اعصاب شده و یکی از بهترین درمان‌ها برای سکته‌های مغزی، قلبی و فلج‌های ناشی از آنها است.
  • آنزیم هیالورونیداز: این آنزیم در حقیقت حمل‌کننده دیگر آنزیم‌ها است. هیالورونیداز با حل کردن مواد بافتی، باعث پخش شدن بزاق زالو در بافت‌های دیگر می‌شود؛ به طور مثال زالو انداختن در نزدیک زانو می‌تواند سنگ کلیه را رفع کند. به‌طورکلی این ماده به‌عنوان فاکتور پخش‌کننده و آنتی‌بیوتیک عمل می‌کند.
  • آنزیم آنتی الاستاز: این آنزیم الاستین جلدی را به‌خصوص در پوست کاهش می‌دهد و ضد حساسیت و آلرژی است.
  • آنزیم اورگلاز: این آنزیم اثر درمانی در بیماری آرتروز دارد. بسیاری از بیماران مبتلا به آرتروز زانو با چند جلسه زالودرمانی بهبود پیدا کرده‌اند. کاتکولامین ترشح شده توسط زالو مانند دوپامین عمل کرده و درد را کاهش می‌دهد.
  • آنزیم آپیراز: این آنزیم روان‌کننده و جاری‌کننده خون است. آپیراز باعث جلوگیری از تجمع پلاک و آلودگی در بدن می‌شود.

 

مزایای زالو درمانی

برخی از بیماری ھای قابل‌درمان توسط زالو شامل ام اس، سکته‌های مغزی، سردرد، میگرن، سینوزیت، سرگیجه، آلزایمر، پارکینسون، تقویت حافظه، صرع، تشنج، گـل مـژه، آب مروارید، آب‌سیاه، ضعف چشم، شب‌کوری، آبریزش و خارش چشم، درد و عفونت گوش، زخم گوش، ازبین‌رفتن حس بویایی، خشکی و زخم بینی، تیرگی و چروک پوست، آفت دهان، درد دندان، عفونت و ورم لثه، لکنت زبان، درد سینه، آسم، ذات‌الریه، تپش قلب، سکته‌های قلبی، سکسکه، بواسیر، شقاق مقعد، سیروز کبدی، یرقان، زخم کلیه و مثانه، عدم نعوظ کافی آلت، خارش شدید دهانه رحم و مقعد، پریودهای دردناک، سقط جنین، درد مهره‌های گردن، درد آرنج، آرتروز، رماتیسم، نقرس، خار پاشنه، اسپاسم عضلات، سرد شدن عضلات پا، خون‌مردگی، ریزش مو، جوش و لک صورت، تب‌خال، اگزما، ترک پاشنه پا، گزیدگی حشرات، فشارخون، واریس پا، تومورھای مغزی، دیابت و… است.

1.    تقویت سیستم ایمنی بدن با زالو انداختن

تقریباً بیشتر افرادی که یک دوره زالودرمانی انجام داده‌اند، می‌گویند که علاوه بر رفع بیماری خاصی که برای آن زالو انداخته‌اند، سیستم ایمنی بدنشان هم قوی شده است. این جراح کوچک طبیعی، مشکلاتی از جمله سرماخوردگی‌های پی‌درپی، سردردهای مداوم، ضعف قوای بدنی، درد در اندام‌ها و… را کاهش داده و یا به طور کامل از بین می‌برد. زالوها با مکیدن خون بیمار مبتلا به آلرژی، در تقویت سیستم ایمنی بدن بیمار و کاهش علائم آلرژیک مؤثرند؛ در نتیجه فرد در مقابل عوامل حساسیت‌زای کوچک و جزئی، واکنشی نشان نمی‌دهد.

2.    زالودرمانی برای بیماری‌های پوستی و زیبایی

زالو با مکیدن خون، جریان خون‌رسانی در سطح پوست را افزایش می‌دهد. آنزیم هیرودین با رقیق کردن و پاک‌سازی خون باعث اکسیژن‌رسانی بهتر به اندام‌ها می‌شود. جوش‌های صورت، لک و تیرگی‌ها، دمل‌ها و زخم‌های چرکی ایجاد شده در اثر عفونت خون یا ترشح هورمون‌های جنسی در خون در اوایل دوران بلوغ را می‌توان با زالو انداختن درمان کرد. بزاق ترشح شده از زالو باعث طراوت و روشنایی پوست می‌شود. افزایش خون‌رسانی در پوست سر مانع از ریزش مو شده و کچلی را درمان می‌کند.

3.    درمان بیماری‌های مفصلی و کاهش درد

زالودرمانی در درمان زانودرد و رماتیسم‌های مفصلی، آرتروز، دیسک و سیاتیک بسیار مؤثر است. زالوها در زمان مکیدن، آنزیم‌های ضد درد و ضدالتهاب را به بدن فرد منتقل می‌کنند؛ آنزیم هیرودین با جریان گردش خون موضع موردنظر را درگیر کرده و باعث تسکین درد، التهاب، میگرن، خستگی و کوفتگی عضلات می‌شوند. آرتروز زمانی اتفاق می‌افتد که مفصل سفت شده و جریان خون کاهش پیدا کرده باشد. زالو در زمان مکیدن علاوه بر هیرودین با ترشح هیستامین سرعت جریان خون را افزایش می‌دهد که موجب درمان آرتروز می‌شود. آرتروز از علل اصلی تنگی کانال نخاعی است که زالودرمانی از تنگی کانال نخاعی جلوگیری می‌کند.

 

4.    درمان بیماری‌های عفونی

خاصیت آنتی‌بیوتیکی موجود در آنزیم‌های هیستامین و هیالورونیداز، در درمان بسیاری از بیماری‌های عفونی، سینوزیت، عفونت سینوس‌ها، اسهال خونی و دیفتری مؤثر است. زالو انداختن پشت‌گوش‌ها جهت درمان عفونت گوش و رفع سردردهای میگرنی بسیار مؤثر است. زالودرمانی در درمان عفونت چشم و گل مژه، عفونت پستان‌ها و غده‌های عفونی زیرپوست و یا کیست‌های زیرپوستی مفید است. آنزیم‌های زالو در جهت رفع عفونت‌های لثه و دندان فوق‌العاده است و باعث برطرف‌شدن برفک‌های داخل دهان و کیست‌های بد بوی داخل دهان خواهد شد.

5.    درمان زخم‌های دیابتی با زالودرمانی

طب سنتی عامل اصلی ایجاد دیابت و قند خون را تجمع خلط سودا جلوی پانکراس می‌داند. سودا در هرجایی از بدن که ته‌نشین شود، باعث بروز بیماری می‌شود. سودا از تولید انسولین جلوگیری کرده و مانع از رسیدن آن به اندام‌ها می‌شود. برای درمان ریشه‌ای دیابت ابتدا باید تجمع سودا را از بین برده و سپس با زالو انداختن به احیای بافت‌ها و زخم‌ها کمک کرد. عامل اصلی در موفقیت پیوند اعضا و احیای بافت مرده، برقراری جریان خون است که زالو نقش اساسی در بازگشت و برقراری جریان خون ایفا می‌کند.

اشتباهات رایج هنگام زالو درمانی

زالوی در حال تغذیه، آرواره‌هایش را محکم قفل می‌کند که باز کردن آن با زور می‌تواند منجر به عفونت و پاره شدن پوست بیمار شود. برای جداشدن زالوها نباید به زور متوسل شد؛ بھترین کار صبر کردن است. آن‌قدر صبر کنید تا زالو میل به رهاکردن موضع پیدا کند. برای جداکردن زالو کارهای اشتباهی ممکن است انجام شود که برخی از آنها عبارت‌اند از:

  1. پاشیدن نمک روی زالو: این کار باعث قی‌کردن که به معنی استفراغ کردن خون داخل زخم است می‌شود و ممکن است باکتری آئروموناس هیدروفیلا به داخل زخم نفوذ کند. درصورتی‌که از این راه برای جداکردن زالو استفاده شد، بیمار باید از دم‌نوش آویشن یا پونه (به علت خاصیت آنتی‌بیوتیکی) میل کند.
  2. کشیدن زالو با دست: انجام این روش برای جداکردن زالو، علاوه بر قی‌کردن ممکن است باعث شکسته‌شدن دندان‌های روی آرواره‌های زالو شود. باقی‌ماندن تکه‌های شکسته شده دندان‌ها در زخم می‌تواند منجر به عفونت شود. در صورت شکسته‌شدن دندان سریعاً باید موضع را بادکش کرد و بیمار به مدت یک هفته به طور روزانه دم‌نوش آویشن و پونه میل کند.
  3. نزدیک کردن محرک‌های شیمیایی و یا حرارت به زالو: این کار زالو را به‌شدت تحریک کرده و سبب قی‌کردن او می‌شود. ممکن است عطر استعمال شده توسط خود بیمار نیز سبب قی‌کردن زالو شود. این عامل می‌تواند باعث عفونت شود.

 

توصیه‌های پیش از زالودرمانی

با رعایت برخی نکات پیش از زالودرمانی می‌توانید اثر درمانی آن را افزایش دهید:

  1. مصرف قرص‌های مسکن، وارفارین، آسپرین، دی پیریدامول، اسویکس و کلوپیدگرل باید حداقل سه روز قبل از زالو انداختن قطع شود.
  2. موهای قسمتی از بدن که قرار است زالو انداخته شود باید پاک‌سازی و تراشیده شود.
  3. 24 ساعت قبل از زالودرمانی نباید آمیزش جنسی داشته باشید.
  4. قسمتی از بدن که قرار است زالو روی آن گذاشته شود، باید فقط با آب خالی و یا صابون‌های غیر معطر شسته شود.
  5. گرسنگی، پرخوری و بی‌خوابی باعث کاهش اثر زالو می‌شود.
  6. خوردن غذاهای سرد مانند لبنیات، مرغ و تخم‌مرغ، ماکارونی، برنج، خیار، کاهو، کیوی و… به مدت حداقل ۸ ساعت قبل از زالو انداختن مجاز نیست.
  7. خانم‌ها نباید در زمان حاملگی یا عادت ماهیانه زالودرمانی کنند.
  8. قبل و بعد از زالودرمانی استحمام طولانی و گرم، سونا و جکوزی جایز نیست.
  9. بهتر است زالو اندازی در نیمه دوم ماه‌های قمری، به‌خصوص روزهای ١۶ و ١٧ ماه باشد.
  10. زالو انداختن برای کودکان زیر ۲ سال و سالمندان بالای ۶۰ سال مجاز نیست.
  11. زالو نباید مستقیماً روی رگ انداخته شود. برای نواحی نازک بدن مثل صورت و افراد کم خون باید از زالوهای ریز استفاده کرد.
  12. در یک مرحله نباید از تعداد زیادی زالو استفاده کرد؛ زیرا ممکن است سیستم ایمنی بیمـار، علیـه بزاق زالوها واکنش نشان دهد و یا بیمار دچار ضعف شود.
  13. بهتر است برای زالودرمانی بیمار روی صندلی و یا چهارزانو بنشیند و در صورت ضعف دراز بکشد و پاهایش را بالا ببرید تا خـون بـه سمت مغز ھجوم ببرد و ضعف برطرف شود.

 

توصیه‌های پس از زالو انداختن

بعد از زالودرمانی باید از انجام برخی از کارها بپرهیزید که تعدادی از آنها شامل موارد زیر است:

  1. به مدت ۴٨ ساعت موضع زالودرمانی با آب معمولی تماس نداشته باشد.
  2. موضع زالوھا به طور طبیعی بین ٨ تا ١۶ ساعت خونریزی عادی و ملایم دارد.
  3. ممکن است بعد از ۲۴ ساعت موضع زالودرمانی دچار خارش شود؛ در این صورت می‌توانید از روغن بنفشه، یا روغن گشنیز و یا روغن کافور استفاده کنید.
  4. پس از زالودرمانی تا ٢۴ ساعت مقاربت جنسی نداشته باشید.
  5. پس از زالودرمانی به مدت ۸ ساعت استراحت فیزیکی، بدنی و فکری توصیه می‌شود.
  6. تا ٢۴ ساعت مواد غذایی سرد مانند نمک، تخم‌مرغ، ماھی، ترشی و… مصرف نشود.
  7. به‌طورکلی غذاها، ادویه و میوه‌های بسیار گرم و بسـیار سـرد پـس از زالودرمانی ممنوع و مضر است. باید از غذاهای معتدل مانند کرفس، جو، آبگوشت، گلابی، شیربرنج،  قیمه، سیب و… استفاده کرد؛ البته شربت گلاب با عسل یا آب انار بعد از زالودرمانی خیلی مفید است.
  8. مصرف غذاھای سنگین، مقوی و چرب مانند دل، جگر و قلوه و پرخوری پس از زالودرمانی بسـیار ضرر دارد.
  9. به علت مزاج سرد خواب، خوابیدن پس از زالودرمانی تا ۶ ساعت ممنوع است.
  10. امکان دارد پس از زالودرمانی عوارض موقت و مقطعی نظیر تب، تپش قلب، افزایش فشارخون، اضـطراب، سردرد، لرزش بدن، رنگ‌پریدگی، تهوع و … پیش بیاید؛ جای نگرانی وجود ندارد.
  11. بادکش کردن موضع زالودرمانی مقدار بیشتری خون و مواد مضر را بیرون می‌کشد.
  12. خونریزی بعد از افتادن زالوها در بیرون راندن خون کثیف نقش دارد؛ بنابراین مانع ادامه خونریزی نشوید و نگران نباشید.

 

زالو درمانی در اختلالات انعقادی و بیماری های قلبی عروقی

زالودرمانی دارای ریشه بسیار قدیمی در طب سنتی ایران است که علاوه بر استفاده در اختلالات مختلف,در درمان پرفشاری خون, آنژین صدری و انفارکتوس میوکارد استفاده شده است و دارای اثرات ضدانعقادی است. مقالات و متون بر نقش پرستاران در امر مراقبت از بیماران تحت درمان تاکید دارند.نتیجه گیری: به نظر می رسد زالودرمانی صرف نظر از عوارضی که در برخی از منابع ذکر شده است می تواند به عنوان یکی از روش های طب مکمل در امر درمان و پژوهش های مرتبط با اختلالات قلبی عروقی و انعقادی مورد توجه بیشتر قرار گیرد.

تأثیر زالودرمانی متعاقب یک فعالیت بدنی درمانده ساز بر میزان لاکتات خون و شاخص ادراک درد در ورزشکاران

بر اثر زالودرمانی سطح لاکتات خون و میزان ادراک درد کاهش می یابد؛ پیشنهاد می شود ورزشکاران از مزایای زالو درمانی, برای کاهش سطح لاکتات خون و میزان ادراک درد متعاقب یک جلسه فعالیت بیشینه و همچنین جهت افزایش عملکرد در فعالیت های شدید استفاده کنند.

 

 

جمع‌بندی

استفاده از زالودرمانی برای درمان بیماری‌های مختلف از جمله ام‌اس، سکته‌های مغزی، سردرد، میگرن، سینوزیت، سرگیجه، آلزایمر، پارکینسون، درد و عفونت گوش، پریودهای دردناک، سقط جنین، درد مهره‌های گردن، درد آرنج، آرتروز، رماتیسم، نقرس، خار پاشنه، اسپاسم عضلات، سرد شدن عضلات پا، خون‌مردگی، ریزش مو، جوش و لک صورت، تب‌خال، اگزما، ترک پاشنه پا، گزیدگی حشرات، فشارخون، واریس پا، تومورھای مغزی و دیابت در ایران قدمتی چندصدساله دارد. مدت‌زمان زالو انداختن بین ۲۰ تا ۶۰ دقیقه است که هر زالو حدود ۱۰ برابر حجم بندش خون می‌مکد.

برخی از زالوها سمی هستند و به همین علت زالودرمانی باید تخت نظر فرد خبره انجام شود. زالوها بسته به اینکه برای درمان چه بیماری استفاده می‌شوند، در قسمت‌های مختلفی از بدن مثل پشت‌گوش، روی تیروئید، صورت، رو و کف پا، قلب، لثه، سر، شکم و… گذاشته می‌شوند. در بزاق زالو آنزیم‌های مختلفی وجود دارد که هر یک از آن‌ها فواید خاص خودش را دارد. برای جداکردن زالوها از پوست نباید به زور متوسل شد؛

 

 

 

Originally posted on 2023-10-27 @ 11:19 ب.ظ

امتیاز شما به این مقاله؟

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۴ رای

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *